Author: Cassidy

Kweek Een Succesvolle Tuin

Planten is misschien wel het leukste, ontspannend en compenserend wat je kunt doen. Het is een van die taken die je gewoon beperkt door een niet heel veel ding. Uw belemmeringen kunnen ruimte, tijd en activa zijn, maar nooit uw creatieve geest. Ondanks die paar beperkingen, kun je in ieder geval de denktuin maken die jij en anderen kunnen waarderen. Ongeacht of u van plan bent te kweken vanuit plantenpotten of vanuit een verhoogd bed, uw meest prominente test kan beginnen.

Voordat je begint met het plannen of starten van dingen voor je kwekerij, maak je een overzicht van gedachten over wat je moet planten en schat je de teelt in. Iets anders om te overwegen is het soort grond of land waarop u gaat planten. Een paar zorgen kunnen zijn is de grond geëgaliseerd? Zijn er stenen, stronken of onkruid die uw onderliggende aandacht vereisen. Ondanks het feit dat dit misschien een paar zorgen zijn, zou het u er niet van moeten weerhouden uw kinderkamer af te maken.

Door dit artikel te lezen, zullen tal van overwegingen voor het plannen van uw kinderkamer worden behandeld.

Hoe groot zal mijn tuin zijn?

Er kunnen tal van factoren zijn waarmee u rekening moet houden met betrekking tot de grootte van uw kinderkamer. Hier zijn een paar componenten waarmee u rekening moet houden: Krijgt u voldoende gelegenheid om zich in te zetten voor uw kinderdagverblijf? Heb je ruimte en landschap nodig om het soort kwekerij te ontwikkelen dat je aan het inrichten bent? Heb ik bovendien voldoende middelen voor mijn kwekerij, maar genoeg voor opzienbarende veranderingen?

Een ding om te onthouden is dat als u in een beperkte ruimte werkt, dit per ongeluk uw arrangementen kan beïnvloeden. Als dat zo is, moet je op dat moment onderzoeken met behulp van compartimenten zoals potten of handige kwekers. Er is bovendien de beslissing om verticale ruimte te gebruiken. Als je dat alternatief hebt, kun je je teelt balanceren vanaf een dak of ze op rekken spotten. Een ander alternatief kunnen roosters zijn, voor het geval u kleine plantjes beheert.

Aan de andere kant zal het kweken van een kwekerij in een enorme ruimte ook zijn eigen moeilijkheden in evenwicht brengen. In het geval dat planten in een enorme ruimte, is waterdenken belangrijk. Hoeveel water ga je gebruiken en wanneer geef je je kinderkamer water? In het geval dat u van plan bent een assortiment groenten in uw kwekerij te planten, kan het heel goed zijn om hulp te zoeken in het geval dat u niet weet over buddy-planting. Door zo te doen, heb je informatie over wat precies planten of groente zich goed bij elkaar ontwikkelen.

Bij het telen in een kleine of enorme regio is tijd het meest opvallende item dat je hebt. Door de tijdsmaatstaf voor het starten van uw teelt te regelen en uw onderneming af te ronden, zal uiteindelijk worden gebaseerd op uw toegankelijkheid. Door een meer bescheiden kinderkamer te hebben, heb je het voordeel dat je eerder klaar bent dan een grotere en sneller een vergoeding krijgt van wat je hebt ontwikkeld. Een grotere kwekerij kan hetzelfde plezier bieden, echter op een mogelijk langere tijd. Ten slotte, als je weinig aandacht besteedt aan het meten van planten, verwacht je tijd voor ondersteuning en verzorging.

Naar Omgevingsmuziek Luisteren

Vele jaren daarvoor had ik een schoolgenoot die een evangelisatiefan was van de theoretische schilder Marc Rothko. Ik herinner me dat ze een index van Rothko’s werk uitspuwde, terwijl ik me voorstelde dat ik stijlvol zou worden getest; Ik “begreep” het gewoon niet. Alles bij elkaar genomen waren de meeste artistieke creaties slechts enorme vierkante vormen van schaduw, met lichte inconsistenties en een onderscheidende lijn of streep. Het geheel van de natuurlijke referentiepunten van lijn en vorm, gezichtspunt en schaduw, waren niet meer. Ik kon de waarde ervan zien als ‘plan’, maar niet als ‘vakmanschap’. Hoewel ze voldoende bevredigend waren, kon ik geen enkele reden zien waarom iemand over deze beraadslagingen zou rappen… totdat ik ze eerder persoonlijk van aangezicht tot aangezicht zag – een totaal unieke ontmoeting! Op het moment dat ik ze meemaakte in het Museum of Modern Art, lieten ze me in feite sprakeloos achter, ondermijnden ze een bewust idee en dompelden ze me snel in een veranderde toestand. Het waren vlakke materialen op een scheidingswand, maar leken meer op levende wezens te lijken, kloppend en pulserend in galm met een frequentie die een belangrijke associatie had met de Bron van dingen. Ik was verbijsterd. Ze “uitten” geen neiging – ze leken meer op gevoelens zelf, en ze leken niets dicht bij huis voor mij, of Rothko, of wie dan ook. Op het moment dat ik later een kijkje nam in de propagaties van Rothko’s werken in boeken, keerden ze terug naar vlakke schaduwpatronen. Er was een herinnering, maar geen entertainment van mijn ervaring. Dit was een ontmoeting die steunde op de aanwezigheid van het eerste relikwie (vakmanschap: een realiteit).

Ik ging door mijn eerste melodische tijd op aarde en werkte voor het grootste deel met muziek die als illustratief vakmanschap werd gebruikt – een arrangement van herkenbare melodische shows om impact te maken. Er zijn talloze vocabulaires van zang, contrast, cadans, congruentie en ontwerp die muziek in een structuur plaatsen die het voor het publiek begrijpelijk maakt. ‘Verstaanbaar’ is niet bepaald wat ik bedoel – het stelt voor dat muziek alleen ontwikkelde gedachten overbrengt, terwijl het inderdaad een hele reeks gedachten, gevoelens, sensaties en voorkeuren doorgeeft en communiceert. Er is echter een component van “begrijpelijkheid” van traditionele soorten muziek die afhankelijk is van een gemeenschappelijk correct jargon van articulatie. Er zijn natuurlijke componenten die leden van het publiek gebruiken om hun voortdurende ervaring van een organisatie veilig te stellen, formele of sonische componenten die zijn verkregen uit verschillende stukken die eerder zijn gemaakt en waaraan aandacht is besteed. Op het moment dat ik uiteindelijk een deuntje van een Beethoven-ensemble mompel, of een van zijn kenmerkende ritmes oproep (dit-dit-dit-DAH), reduceer ik een complex, sonisch geborduurd kunstwerk tot een reflectie, een steno die in feite onmiskenbaar is voor anderen vertrouwden met de muziek. Ik heb misschien de optie om verschillende artiesten een melodisch plan te geven met behulp van de weerspiegeling van documentatie. Een “deuntje” is echter geen “toon” en een “noot” is zeker geen “geluid”. Het is een gedachte, zelfs een invloedrijke gedachte, maar als ik uiteindelijk het deuntje mompel, realiseer ik me dat ik hier en daar de muziek heb “verslonden”, het heb teruggebracht tot een subset van zijn shows, het heb gedeconstrueerd en opnieuw heb gemaakt voor mijn eigen motivaties .

Omringende muziek, en in het bijzonder, het soort allesomvattende muziek waarnaar ik zal verwijzen als ‘soundscape’, laat een aanzienlijk deel van deze shows in de steek, of als er niets anders uitkomt. Er is, als alles gezegd is, normaal gesproken geen neuriënd lied, vaak geen herhalend cadansvoorbeeld, en als er een grotere “structuur” is, is het des te regelmatiger niets herkenbaars of herkenbaars, zelfs voor scherpe musicologen – het is heel goed kan geheel eigen zijn aan de arrangeur. Inderdaad, zelfs het jargon van ‘instrumenten’ is vloeibaar en te immens om zelfs maar te denken aan vasthouden als een primaire zorg. Met de overvloed aan geluiden die elektronisch zijn gemaakt of afkomstig zijn van en worden bestuurd door veldaccounts, is het ongebruikelijk dat er deelbare en onmiskenbare instrumenten of geluiden kunnen worden onderscheiden, dat wil zeggen ‘genoemd’. Aan het einde van de negentiende en het midden van de 20e eeuw probeerden traditionele auteurs de herkenbare grenzen van individuele instrumenten te verwijderen, gebruikmakend van vreemde instrumentale mengsels en uitgebreide instrumentale methoden om sonische lijnen te verdoezelen. Met omringende muziek gaat dit aanzienlijk verder. Het klankbereik van allesomvattende arrangeurs is meer verschillend en minder onderhevig aan “naamgeving” dan dat van schrijvers die outfits van gebruikelijke instrumenten gebruiken om hun sytheses in te leiden. Hoewel de academicus de mogelijkheid heeft om een ​​geluidsbron te onderscheiden als een plaats met een specifieke techniek voor leeftijd (eenvoudig, FM, testcontrole, enzovoort), kan diffuse vermenging en transformatie van geluiden zelfs specialisten frustreren.

Follow by Email
Pinterest
LinkedIn
Share